Aandachtspunt:
Mensen richten hun aandacht vaak op het meest opvallende aspect in het beeld. Bijvoorbeeld in een ruim shot waar alles stilstaat op een vliegende vogel na, zullen de meeste mensen naar deze vogel gaan kijken. Wanneer je een close-up hebt van een hoofd, zullen de meeste mensen zich richting op de ogen. Het is daarom ook relatief makkelijk om te voorspellen waar je kijker de focus op legt.

Er is bijna altijd een aandachtspunt waar de kijker zich op kan focussen. Soms kunnen dit er twee zijn, bijvoorbeeld bij een two-shot. Om een as niet voelbaar te maken, is het belangrijk om de aandachtspunten te matchen. Hierdoor krijg je een natuurlijke overloop, en hoeft de kijker zich niet in een keer op een ander punt te gaan richten na de las.

Aandachtspunten kunnen ook gestuurd worden. Wanneer je bijvoorbeeld een wat minder opvallend object in kaart wel brengen, zorg je dat deze zo geknipt wordt op de plaats waar in het eerste shot het aandachtspunt zat.

Beeld uitrekken:
Een techniek om soepel te kunnen snijden in het beeld is door het aandachtspunt het beeld uit te laten gaan. Hierdoor weet de kijker automatisch al dat er een nieuw shot komt en is hier dus ook op voor bereid. Het beste moment om te snijden is dan ook het eerste frame waarin het aandachtspunt volledig uit het beeld is. Hierdoor creëer je een bepaald tempo. Het is ook mogelijk om later te snijden, dan creëer je meer rust in het geheel. Het grote voordeel aan het aandachtspunt het beeld uit te laten gaan, is dat je naar bijna alles toe kan snijden. Het is ook mogelijk om dit andersom te doen, door het aandachtspunt juist het beeld in te laten lopen.

Conclusie:
Als editor ben je dus tevens ook een beetje een goochelaar, jij bent degene die bepaald waar het publiek naar toe kijkt. Ik heb mij vooraf nooit beseft dat mensen zo gevoelig zijn voor aandachtspunten en dat dan ook bijna iedereen op dezelfde aspecten let in een film. Door middel van deze techniek kan ik mijn publiek een stuk beter sturen.

(hier ligt het aandachtspunt bijvoorbeeld bij het gebouw)

(Lievaart, R. (2012). Films maken. 1st ed. Amsterdam: QQleQ Dramaprodukties.)