Vol goede moed ben ik begonnen aan deze IF, zodoende ben ik informatie gaan zoeken en heb ik les gehad van vak mensen. Helaas is deze IF voor mij niet helemaal van een leien dakje gegaan. Ik merkte dat ik steeds meer moeite kreeg en steeds verder verzeild raakte in het probleem. Zodoende ben ik contact gaan zoeken met school om mij verder te helpen met dit probleem. Mijn coach heeft mij destijds doorverwezen naar een decaan, die bekend is met dit soort problemen. Zij heeft mij in eerste instantie goed op weg geholpen en mij weer een beetje moed gegeven. Helaas is ook dit weer mis gegaan. Zodoende hebben mijn coach en mijn vakdocent contact opgenomen met mijn thuisfront. Hier is een gesprek uit naar voren gekomen op school met mijn ouders erbij. Tijdens dit gesprek heb ik veel geleerd over mijzelf en wat voor type student ik ben. Door de moeizame periode heb ik bijvoorbeeld ook geleerd dat ik iemand ben die wat structuur nodig heeft. Het gesprek was een goede “schop onder de kont” voor mij waardoor ik echt weer verder kon. Na dit gesprek ben ik wekelijks gaan afspreken met mijn vakdocent die mij heel goed op weg heeft geholpen en mij duidelijke taken heeft gegeven.

Deze IF heeft mij veel meer opgeleverd dan enkel de besturing van een camera, iets waar ik zelf heel blij mee ben. De tweede IF is dan ook veel soepeler verlopen dan deze eerste. Ik heb dan nu ook veel meer vertrouwen in de rest van mijn 4e leerjaar.

______________________________________________________________________________________________________________________

In de onderstaande video laat ik de verschillende gain standen zien van de XDcam. Het gainen houdt letterlijk in dat de camera het licht wat deze binnenkrijgt, digitaal opvoert. Hierdoor kan er snel ruis ontstaan. De gain moet je dan ook zien als laatste redmiddel. Bijvoorbeeld je bent buiten een sport evenement aan het filmen en je hebt geen beschikken over externe lampen wanneer het donker begint te worden. Dan zou je een gain kunnen gebruiken om het beeld toch nog zichtbaar te houden.

______________________________________________________________________________________________________________________

Hieronder laat ik zien dat ik de witbalans begrijp. Ik heb expres de witbalans eerst op een verkeerde kleur afgestemd zodat het verschil goed zichtbaar is. Doormiddel van de witbalans vertel jij aan de camera wat wit is. Het is namelijk voor een camera moeilijk om zelf in verschillende soorten licht “wit” te herkennen. Terwijl dit voor het menselijk ook heel makkelijk is. Het is dan ook belangrijk als je van locatie wisselt dat je de camera even opnieuw wit.

______________________________________________________________________________________________________________________

Ook de NDfilters heb ik gebruikt, de NDfilters zijn niets meer dan zonnebrillen voor de camera. Deze zijn goed te gebruiken wanneer je met een lage diafragma waarde wilt filmen terwijl er veel licht is. Door een NDfilter te gebruiken krijgt de camera iets minder licht door.

______________________________________________________________________________________________________________________

Bij hetgeen wat ik hier heb getest wordt gelijk de taak van de NDfilters duidelijk. Ik wilde graag aantonen dat ik snap hoe je scherpte diepte met een camera kan vast leggen en hoe je deze verlegd. Enkel voor een goede scherpte diepte heb je een lage diafragma waarde nodig (oftewel de diafragma moet goed open staan). Hierdoor valt er heel veel licht de camera in en aangezien ik op een zonnige dag op een dakterras zat kon ik niet zonder de NDfilters. Het filmpje heb ik bewust zwart wit gemaakt aangezien ik per ongeluk wat minder op de kleuren lette en enkel op de scherpte diepte, waardoor de kleuren wat minder goed uit komen en ik daar de focus niet op wil hebben.

______________________________________________________________________________________________________________________

Ook kan je bij de XDcam de shutterspeed instellen. De shutterspeed houdt letterlijk in hoe lang de camera per frame het licht binnengelaten krijgt. Wanneer dit relatief lang is krijg de camera een goede belichting, maar bewegingen worden wazig. Wanneer dit relatief kort is zal het beeld donkerder worden maar de bewegingen zijn scherp en helder. Als je bijvoorbeeld een sport wedstrijd wil filmen. Zoals tennis of paardrijden dan is het slim om een korte shutterspeed in te stellen.

In de video hieronder is goed te zien wat de shutterspeed met het licht en de bewegingen doet.

______________________________________________________________________________________________________________________

______________________________________________________________________________________________________________________

In de onderstaande video is een goede vergelijking te zien tussen hoeveel de camera kan “gainen”. Oftewel hoeveel de camera het licht kan opkrikken.
Het is belangrijk bij een goede gain dat er zo min mogelijk ruis in beeld komt. Bij veel gain is dit bijna onvermijdelijk, maar bij een normale lichte gain zou dit niet direct zichtbaar moeten zijn.

In deze vergelijking is goed te zien dat de Sony een veel diepere kleur zwart heeft met een beter kleurcontrast. Ook valt het ruis pas op bij een hele hoge gain. Daarnaast kan de sony ook veel meer gain toepassen dan de panasonic. Dus in deze test is de Sony de duidelijke winnaar.

______________________________________________________________________________________________________________________

Naast het gainen hebben wij gekeken wat de camera’s doen wanneer je de diafragma opening kleiner maakt. Oftewel de F waarden omhoog doet.

Het is ook hier goed te zien dat de Sony een mooier contrast heeft, het wit is witter en het zwart is zwarter dan bij de panasonic. Toch merk ik wel op dat bij F.11 er weinig verschil nog zichtbaar blijft.
Ook aan de hand van deze test concludeer ik toch dat de Sony heeft gewonnen.

______________________________________________________________________________________________________________________

Naast dat we de diafragma testen op een zwart witte afbeelding, is het ook goed om eens te kijken wat het met kleur doet. Zodoende ben ik in beeld gaan zitten zodat je goed kan zien wat de camera’s doen met kleur.

Het is moeilijk om te bepalen welke camera hier het beste in scoort, in mijn ogen is dit puur een kwestie van smaak. Zelf vind ik de camera’s hier beide goed in voren naar komen. Het verschil is enkel dat de kleuren van de Panasonic veel rijkelijker en warmer zijn, waar de kleuren van de Sony weer veel realistischer zijn. Ondanks denk ik toch dat voor het gebruik voor school, de Sony er het beste mee weg komt, gezien je de kleuren altijd nog in de nabewerking rijkelijker kan maken.

______________________________________________________________________________________________________________________

Ook niet te vergeten is natuurlijk de camera microfoon. Ondanks dat deze weinig wordt gebruikt voor de doeleinden van school is het toch mooi meegenomen om eens te kijken wat deze doen.

Hier is geen twijfel over mogelijk, de Panasonic heeft een veel rijkelijker en helder geluid bij het opnemen. Waar de microfoon van de Sony heel erg zacht en onduidelijk is.

______________________________________________________________________________________________________________________

Wat ook niet geheel onbelangrijk is is hoe hanteert de camera.

Het is duidelijk dat de Panasonic veel stabieler is tijdens het lopen. Dit heeft natuurlijk ook veel met het formaat te maken van de camera. De Panasonic is een stukje groter dan de Sony waardoor je toch een betere houvast hebt. Bij de stabiliteitstest is de Panasonic de duidelijke winnaar.

______________________________________________________________________________________________________________________

De shutter speed bepaald hoelang de sluiter open staat per frame.
De FPS bepaald hoeveel van deze frames er per seconde worden gemaakt.

Voorbeeld: Wanneer je een FPS hebt van 30 Frames per seconde. Dan maakt het niet uit of je shutter speed op 1/400 staat of op 1/30, in beide gevallen zal de camera 30 frames produceren in die seconde. Het geval is enkel dat de 1/400 scherper zal ogen in geval van beweging. Daarnaast zal de 1/30 mogelijk overbelicht worden door de langere opening van de sluiter.

Shutter speed en FPS zijn dus duidelijk wel gerelateerd aan elkaar. Ondanks deze relatie zijn het twee totaal verschillende concepten.

FPS: verwijst dus naar het aantal individuele frames welke elke seconde worden geproduceerd als je aan het opnemen bent. Dit staat ook wel bekend als “Frame Rate”. De meest voorkomende frame rates in video zijn 24, 25 en 30 frames per seconde.

Shutter Speed: Dit verwijst naar de hoeveelheid tijd waarop elk afzonderlijk kader wordt blootgesteld. Bij het opnemen van een video, zal de shutter speed bijna altijd maar een fractie van een seconde zijn. Het getal dat wordt gebruikt bij het instellen van de sluitertijd van een camera verwijst naar de noemer van die fractie van een seconde. Als je bijvoorbeeld de sluitertijd van de camera instelt op 60, betekent dit dat elk frame voor 1 / 60ste seconde wordt blootgesteld.

Als een vuistregel wil je dat de noemer van je sluitertijd ongeveer twee keer zo groot is aan het aantal frames per seconde dat je opneemt. Met andere woorden, als je opneemt op 30 frames per seconde, wil je dat de sluitertijd 1/60ste seconde is.

Hoewel over het algemeen de vuistregel wordt gehanteerd, kun je interessante effecten behalen door van deze norm af te stappen.

(bron: https://vimeo.com/blog/post/frame-rate-vs-shutter-speed-setting-the-record-str)

(bron: http://www.xdcam-user.com/2012/04/camera-gain-it-doesnt-make-the-camera-more-sensitive-also-relevant-ei-s-log/)

Standaard komen camera’s vaak met 3 verschillende gain settings. Gain wordt benoemd in Decibel, de volgende settings worden doorgaans gebruikt: 0Db, 9Db en 18 Db. 1Db voegt 1.5 stops licht toe aan het beeld en 18 Db voegt 3 stops licht toe aan het beeld. De 18Db functie wordt daardoor bijna nooit gebruikt, tenzij het echt noodzakelijk is voor de situatie. 9Db daarentegen is prima te gebruiken en zal nog niet zichtbaar veel ruis in het beeld gooien.

(bron: https://www.youtube.com/watch?v=IHZyp_biFZ0)

ND Filters worden veelal gebruikt voor landschapsfotografie. Doordat er minder licht op de lens valt zal de camera een langere sluitertijd nodig hebben om toch de benodigde hoeveelheid licht binnen te krijgen. Hierdoor kan je meer leven in een foto krijgen.

De sterkte van het ND filter hangt af van de beweging die je vast wilt leggen en hoeveel licht er aanwezig is. Hoe sterker de filter hoe langer de sluitertijd zal moeten zijn. Er zijn geen duidelijke regels voor welk filter wanneer en bij welke sluitertijd gebruikt moet worden. Dit zal je zelf moeten proberen tot dat het beeld goed is, op den duur zal je dit steeds beter kunnen inschatten.

De meeste camera’s maken gebruik van filters van 1 tot en met 3 stops. Een stop is een andere benaming voor een sprong in de instellingen. Dit geldt zowel voor het diafragma en de sluitertijd als voor de ISO waarden. Elke stop betekend een verdubbeling of halvering van het licht. Dit geld dus ook voor de ND Filters, welke maar een sterkte per filter hebben.

Naast de gewone ND Filters bestaat er momenteel ook een Big Stopper. Dit is een nieuwe filter van Lee welke 10 stops licht blokkeert. Dit is teveel om met het filter erop een compositie te kunnen maken. Om toch gebruik te maken van deze big stopper, zal je eerst de compositie moeten maken en daarna het filter plaatsen. Ook is de camera door het gebrek aan licht niet in staat om de autofocus te hanteren. Om te bepalen welke sluitertijd er nodig is, heeft Lee een kaartje bij gevoegd waardoor het makkelijker wordt de sluitertijd te bepalen.

Door dat je met een langere sluitertijd moet werken zal je er ook rekening mee moeten houden dat je met een statief moet werken. Een sluitertijd onder de 1/30s is al bijna niet meer scherp te houden met de hand.

(bron:http://www.digitalefotografietips.nl/fotosmaken/lange-sluitertijden-met-nd-filters/)

De belichtingstijd is bij vele camera’s zelfstandig in te stellen. Dit kan zowel automatisch als handmatig. De tijd van de sluiter kan verschillen tussen meerdere seconden of zelfs 1/4000 van een seconde. Het is belangrijk in de gaten te houden een niet te lange sluitertijd in te stellen. Hiermee loop je al snel de kans dat het beeld overbelicht wordt. Bij een te korte sluitertijd heb je kans dat het te onderbelicht wordt. Hiermee is het dan ook belangrijk de diafragma en de lichtgevoeligheid in de gaten te houden. Een kleinere diafragma (grotere f waarde) kan een langere sluitertijd handelen dan een grotere diafragma.

Hieronder zie je een duidelijk verschil tussen een korte en een langere sluitertijd. Bij de lange sluitertijd zie je de vegen van de belichting van de auto’s.

(bron:https://nl.wikipedia.org/wiki/Belichtingstijd)

Het is altijd belangrijk om in de gaten te houden hoeveel licht de lens doorlaat. Hier heb je drie opties voor: “diafragma, sluitertijd, lichtgevoeligheid”. Door deze instellingen te combineren kun je de correctheid van je beeld bepalen.

Wat is een diafragma?
Het diafragma zit in het objectief voor de lens. Het diafragma bestaande uit een aantal metalen plaatjes (lamellen), vormen samen een cirkelvormige opening. Hiermee bepaal je hoeveel licht de camera doorlaat, hoe groter de opening hoe meer licht.

Diafragmagetal:
De opening van de diafragma wordt aangeduid in een F getal. Deze F-waarde wordt berekend door het brandpuntafstand te delen door de diameter van de diafragma. Dit resulteert in een F waarde die groter wordt nadat de diafragma opening kleiner wordt.

De schaalverdeling van de F-waarden is als volgt:
f/1.0 f/1.4 f/2.0 f/2.8 f/4.0 f/5.6 f/8.0 f/11 f/16 f/22 f/32 f/45

Elke stap hierboven staat gelijk aan de halvering van het licht. Zo’n stap wordt ook wel een “stop’ genoemd. Bij veel camera’s is het ook optioneel om gebruik te maken van de tussenliggende waarden. Hierdoor kan je nog preciezer je instellingen maken.

Bijvoorbeeld: Wanneer je overdag naar buiten gaat met de camera is de kans sterk aanwezig dat het goed belicht is buiten. Dit zul je dus moeten compenseren door de diafragma kleiner te maken (hoger F-getal), bijvoorbeeld door naar de f/11 te gaan. Wanneer je vervolgens naar binnen gaat waar minder licht is, en je wilt dezelfde diafragma blijven gebruiken dan zal de sluitertijd omlaag gaan of de lichtgevoeligheid omhoog.

lichtsterkte objectieven:
Een lens met een zo laag mogelijk diafragma getal zal zeer praktisch zijn om goede belichte foto’s te maken in situaties waar minder licht is. Objectieven met een laag F getal (bijv. f/1.4) zijn moeilijker te maken. Er is hier meer en beter glas voor nodig en de objectieven worden zwaarder. Dit betekend ook dat de prijs van deze objectieven omhoog gaan. Het is altijd goed om op te letten welke F waarden een objectief kent, dit staat altijd op het objectief.

Bij zoomobjecten is het moeilijker om het objectief lichtsterk te maken, aangezien er meer en ook bewegende onderdelen zitten in het objectief waardoor je snel licht verliest. Een professioneel zoomobject heeft vaak een minimale lichtsterkte van f/2.8 verdeeld over de gehele bereik. Goedkopere varianten hebben vaak een lichtsterkte van f/3.5 wanneer deze compleet is uit gezoomd, wanneer in gezoomd zal dit zo rond de f/5.6 zitten.

Scherpte diepte, ook wel DOF genoemd (Depth Of Field).
Het diafragma bepaald de scherpte diepte:
Het diafragma is de opening die voor het objectief zit, deze bepaald hoeveel licht er doorgelaten wordt. De opening van het diafragma wordt aangegeven in F waardes. Waarbij F1.4 bijna helemaal open is en F32 bijna helemaal dicht.
Hoe kleinder de F waarde van de diafragma hoe groter het gebied wordt dat scherp is.

Het nadeel van een kleine diafragma opening is, is dat er minder licht de camera binnenkomt. Hierdoor zal de foto donkerder worden. Dit kan je compenseren door de lichtgevoeligheid aan te passen of door de sluitertijd te verlengen.

De scherpte diepte is niet enkel afhankelijk van de diafragma. De grootte van het gebied dat scherpgesteld wordt daarnaast ook bepaald door de formaat van de sensor, de afstand tot je onderwerp en het gebruikte brandpunt afstand. Bij een telelens is het gebied dat scherp gesteld wordt bijvoorbeeld een stuk kleiner dan wanneer er een groothoeklens wordt gebruikt (bij hetzelfde diafragma)

Ook de afstand speelt een belangrijke rol, een close-up foto kent bijvoorbeeld een veel kleinere scherpte diepte dan wanneer je een skyline gaat fotograferen.

(bron:https://www.photofacts.nl/fotografie/rubriek/basiskennis/diafragma_controle_over_scherptediepte.asp)

Hoe werkt het?
Bijna alle camera’s hebben tegenwoordig de optie om de witbalans automatisch (AWB) of handmatig in te stellen. Het automatische witbalansen is voornamelijk buitenshuis toe te passen met reëel daglicht. Wanneer jij je intern begeeft met bijvoorbeeld veel gloeilampen dan is dit al sterk af te raden.
Ook zullen de meeste camera’s voorzien zijn van een bepaald aantal pre sets. Dit zijn voorgeprogrammeerde standen waarmee je snel kan switchen van setting.

Auto: Wordt voornamelijk gebruikt door mensen die zich geen raad weten met de instellingen. Het kan ook goed gebruikt worden wanneer je juist in de nabewerking meer invloed op het beeld wil uit oefenen.

Daglicht: Deze instelling is zoals de naam al zegt gericht op daglicht, ondanks dat er een instelling daglicht op zit wordt de auto setting nog veel gebruikt voor daglicht. Dit komt voornamelijk door het switchen van locaties, wat bij de autostand minder een probleem is dan bij de daglicht stand.

Schaduw: De schaduwstand zorgt ervoor dat het beeld wat koeler wordt in de schaduw.

Bewolkt: Deze optie doet het zelfde als bij schaduw, enkel dan voor bewolkte situaties.

Kunstlicht: Deze optie is prima te gebruiken wanneer je binnen zit, met veel gloeilampen. De automatische stand zal de beelden waarschijnlijk te warm (te oranje) maken. Terwijl de kunstlicht stand het beeld realistisch houdt.

Fluorescerend: Deze setting is geschikt voor felle belichtingen zoals TL belichting, welke vaak op kantoren of ziekenhuizen te zien zijn.

Flits: De belichting van de flits is wat aan de koele kant, deze setting zorgt ervoor dat die koelheid gecompenseerd wordt.

Custom: Deze setting is vrij om door de gebruiker zelf ingesteld te worden.
Deze instellingen zorgen ervoor dat de camera weet hoeveel kleurcorrectie het moet toepassen. De gebruikte kleurtemperatuur wordt aangegeven in Kelvin.

Wanneer gebruik je welke instelling:
– De autostand is prima te gebruiken voor mensen die de belichting nog onder de knie moeten krijgen. Ook is deze optie geschikt wanneer je in de nabewerking de kleuren wilt aanpassen.
– De presets zijn natuurlijk ook prima te gebruiken, zodra je de setting aanpast naar de situatie. Helemaal 100% realistisch beeld zal je hier waarschijnlijk niet mee bereiken.
– De custom stand is de meest populaire onder professionals, het nadeel is dat dit veel tijd vergt en dat je altijd een grijskaart bij je moet hebben.
– Doormiddel van een lichttemperatuur meter kun je het meest accuraat je instellingen aanpassen, het nadeel is dat dit een zeer dure optie is.
– In RAW filmen, dit geeft je de optie om alle kleurinstellingen tijdens de nabewerking aan te passen.

(bron:https://www.photofacts.nl/fotografie/rubriek/basiskennis/witbalans_onder_de_knie_in_4_stappen.asp)

Het eerste filmpje hieronder is de eerste versie die ik naar Eurol heb gestuurd. Zelf was ik er nog niet compleet tevreden over aangezien er teveel spanning ontbrak. Toch wou ik die dag nog graag een eerste versie sturen.

Uiteindelijk met wat feedback is dit het eindresultaat geworden. Er zit een wereld van verschil tussen de video’s ondanks dat ik vrijwel dezelfde beelden heb gebruikt. Op deze manier heb ik wel geleerd hoe belangrijk een sfeer kan zijn in een video.

Het filmpje hieronder is hetgeen wat ik naar Archikidz heb gestuurd. Ik vind het zelf behoorlijk aan de lange en saaie kant maar dit is wat zij graag wouden.